Spiral Dynamics.. Hoe werkt dat bij jou?

Door eMarc op Tuesday 1 December 2009

Interview met Ivo van Dijk, beleidsmedewerker interne controle Gemeente Zoetermeer. Een tweedaagse training is niet meer dan een aanzet, een ontmoeting. Een eerste kennismaking met de werking van de Dynamische Spiraal.

Ivo van Dijk nam samen met het team waar hij deel van uit maakt, deel aan zo’n twee-daagse. Als ik hem over iets anders spreek begint hij meteen over de impact die de tweedaagse op hem had, op zijn collega’s en zelfs op zijn moeder. Een aanleiding om nog eens af te spreken om ‘m te interviewen over de kracht van de Dynamische Spiraal en tegelijkertijd over de eenvoud ervan. Hieronder het gesprek dat ik had met Ivo.

Vraag: Je was reuze enthousiast over de effecten van de twee-daagse. Kun je uitleggen hoe dat werkte bij jou?

Ivo: die tweedaagse raakte me rechtstreeks in het hart. Die dagen kwamen echt bij me ‘binnen’. En het liet me ook niet meer los. Alles wat in die twee daagse werd gezegd en gepresenteerd met beelden, de muziek, de film, de oefeningen, het sloot gewoon helemaal aan bij wat ik al bij me had, wat ik al wist, wat ik al voelde, zonder dat nou zo precies te weten. Ik was daar eigenlijk niet zo mee bezig. Ik was het me niet zo bewust. Maar door die tweedaagse werd ik echt geraakt door van alles. Het klopte allemaal zo met mijn gevoel. Jij (G>K>)had een mooi verhaal over ouders en over hoe die waarden aan je meegaven uit hun eigen waardesysteem en hoe wij weer waarden doorgeven uit ons waardesysteem en over hoe vervolgens onze kinderen….enzovoort. Door dat verhaal begon er bij mij een film te draaien. Zo was het precies gegaan. Er vielen puzzelstukje precies op z’n plek. Ineens begreep ik het allemaal. En die film draaide maar door. Ook de dagen erna. Het leek of alles ineens met Spiral te maken had. Als ik naar het Journaal keek, of wanneer ik de krant las, buiten op straat liep. Ik dacht wel eens: ben ik nou gek…dit lijkt wel allemaal Spiral Dynamics . Spiral Dynamics als model laat je IN het leven kijken, het laat je zien op welke manier het een met het ander verbonden is. En als reactie herkende ik IN het leven zelf het model van Spiral Dynamics. Het klopte, alles klopte. Er viel bij mij niet één kwartje, maar chack,chack, chack, er vielen heel veel kwartjes. Alsof de fruitmachine op uitbetalen stond.

Bovendien hadden wij als teamleden afgesproken dat we de inhoud, dat wat we leerden en meenamen, levendig zouden houden in onze eigen werksituatie. Meestal is het zo met die twee-daagses dat het erg goed is tijdens de dagen zelf. Maar na die twee dagen, in de drukte van alledag, verlies je die inhoud ook weer gemakkelijk. Je laat het los en geeft weer voorrang aan de dingen van alledag. Maar aan het einde van de tweedaagse met jou, deed je een uitdrukkelijke oproep. Jij zei: Spread the news! Nou, dat hebben we gedaan. Ik niet alleen. Ik dacht bij mezelf ‘dit is belangrijk’ en ‘dit wil ik na-leven’. En toen las ik in de krant een interview met Joop Alberda (Olympisch goud, Nederlands volleybal; Misschien ben ik altijd wel een wereld hervormer geweest . Trouw 20/06/09). Ik dacht nog: ben ik nou gek, of gaat dit ook al over Spiral Dynamics. Maar de behoefte om gehoor te geven aan de oproep ‘spread the news’ won het van mijn aarzeling. Ik had behoefte om mijn energie hierover te delen en ben dat toen gaan doen met mijn collega’s. Ik heb een kopie van dat artikel in hun postvakjes gelegd met de vermelding: lees het, laat je inspireren en leg de relatie naar onze twee-daagse. Voorheen zou ik zoiets nooit gedaan hebben. Dan had ik dat mooi zo gelaten. Voor mezelf gehouden. Nu zette ik mijn eigen energie in om iets te geven. Nou, ik kreeg er veel mooie reacties op terug.

Vraag: waarom deed je dat nu wel, wat je anders niet gedaan zou hebben?

Ivo: Omdat die hele tweedaagse gewoon in mijn hart was binnen gekomen. Ik had toen de behoefte om de dingen ook te duiden. En de betekenisgeving die ik toepaste op dat artikel ook te delen met mijn collega’s. Door de dynamische spiraal te zien, zie ik ook waar ik zelf uithang en dat maakt dat ik ook zie dat ik niet vrijblijvend me kan opstellen. Ik maak deel uit van deze wereld, van mijn realiteit. Ik sta er middenin. De wereld…dat ben ik en jij, de wereld dat zijn wij!. De realiteit is niet langer meer iets waar ik als toeschouwer naar kijk…..en er iets van vind. Ik sta er midden in. Het is via mijn hart binnen gekomen en het heeft mij helemaal in beweging gebracht. Ik heb dat artikel nu op mijn bureau liggen en ik lees het nog regelmatig. En voor mij maakt het lezen ervan nog een stuk aantrekkelijker omdat ik zie, lees, dat Joop Alberda dicht bij zichzelf staat. Een TOPcoach, van wereldformaat. Wellicht omdát hij bij zichzelf is. Dát inspireert mij. Het spreekt mij gewoon enorm aan dat de spirit, de inspiratie, je drijfveren worden verbonden met de dagelijkse realiteit, met werk, met leiderschap en management bijvoorbeeld. Alberda zegt : ik geloof in de kracht van enkelingen dat die enorm veel teweeg kunnen brengen. Ik moet dan onmiddellijk aan ons team en afdeling denken. Wij hebben nog wel een weg te gaan, maar ook: we zijn op weg. En het brengt ons nu al veel!

Ik denk ook dikwijls over het begrip ‘Angst als collectieve drijfveer’ . We zijn als samenleving zo gevangen in de angst. Je kunt het overal aan zien en in herkennen. Ik ben dat zo zat eigenlijk. En met mij vele anderen. Tot aan die tweedaagse had ik alleen nog geen drive om daar uit te komen met een alternatief. Nu zit ik middenin de energie om me niet meer te laten sturen door een collectieve angst of überhaupt angst. Nu begrijp ik, snap ik, dat ik vanuit mijn eigen waardesysteem gewoon in actie kan komen. Ik word daar enorm blij van. Wat dat betreft merk ik ook dat we ons in een overgang bevinden naar een nieuwe tijd. In dat idiote angst denken leek het wel of er een tweespalt ontstaat. Een T-splitsing. Een soort van twee mogelijkheden wat je kunt doen. Bijvoorbeeld ergens voor of ergens tegen zijn. Milieubewust handelen of gewoon je ding doen en alles bij het oude laten, je kunt er toch niks tegen doen. Goed of fout handelen. Dat is oud denken. In mijn nieuwe denken merk ik dat de wereld veel groter is en de mogelijkheden van denken en handelen veel ruimer. Dat schept ook verplichtingen. Het gaat niet meer om de vraag: wat is goed of wat is fout. Het gaat veel meer om de vraag: waar sta ik en wat doe ik. Yes, we can. Een hoopvol perspectief voor mij vol met mogelijkheden en verantwoordelijkheden voor mij. In dit denken lijkt alles met alles samen te vallen. Zonder het model van de Spiral Dynamic zou ik opnieuw in de ‘ja-maar’ modes gaan. En denken ‘ja maar, waar gaat dit naar toe?’. Met het model van Spiral Dynamics kan ik zien, begrijpen en beleven dat we een nieuwe bewustzijnslaag binnengaan waar het niet gaat om angst denken maar om DOEN, om: mogelijkheden openen. Ik en jij. Wat dat betreft geeft Spiral Dynamics ook houvast.

Vraag: heb je nog een ander voorbeeld van hoe Spiral Dynamics voor jou werkt?

Ja, het kunnen duiden, begrijpen en plaatsen van mijn opvoeding is ook zo’n voorbeeld. De opvoeding die ik genoten heb heeft me wel aan het denken gezet. Ook de opvoeding die ik en mijn vrouw weer geven aan onze kinderen. Maar dit denken staat nog wel in de kinderschoenen bij mij. Niet omdat ik er niet meer mee wil of kan, maar gewoon omdat ik nog aan het begin sta van dit begrijpen, kunnen plaatsen. Ik voel wel een enorme drang ook om erover te praten. Om dit te delen met anderen. Ik merk dat ook bij m’n collega’s. Dus blijkbaar maakt Spiral Dynamics wel iets los bij mensen. En tegelijkertijd is dat ook juist lastig. Het is lastig uitleggen aan iemand die niet zo’n tweedaagse heeft meegemaakt over Spiral Dynamics. Wat is nou Spiral Dynamics en wat vind ik er zo geweldig aan. Voor je het weet klinkt het allemaal wel erg wazig. En we willen natuurlijk ook niet gezien worden als mensen ‘die twee dagen in een andere wereld hebben gezeten….’. Maar het roert ons. Het heeft ons beslist in beweging gezet. Eén van mijn collega’s heeft erover gesproken met haar kinderen. Dat vond ik zo mooi. Daaraan merk je ook dat we Spiral Dynamics in ons hart hebben gesloten. Als het echt allemaal onzin was zou geen moeder het in haar hoofd halen om erover te vertellen aan haar kinderen. En dat terwijl ik het nog niet eens goed aan m’n eigen moeder kon uitleggen.

Vraag: Heb je dat geprobeerd?

Ivo: Ja. Ik heb gewoon verteld wat wij in die twee dagen hadden meegemaakt en wat dat met mij deed. En ik zag aan haar reactie dat ze geïnteresseerd raakte en tegelijkertijd naar mij keek met een blik van : JIJ??? Spiral hoe?? Ze gaf aan dat wanneer ik zo geraakt zou zijn door Spiral Dynamics, dat het dan echt wel iets moet zijn. En zo konden we voorzichtig aan wat door praten erover. Vroeger zou ik dat echt niet gedaan hebben. Ik ben wel een blauw aangelegd type zou je kunnen zeggen. Maar nu ik de spiraal begrijp zie ik ook dat ik aan het ontwikkelen ben naar andere kleuren. Ik zie ook de kracht van blauw overigens en de prachtige mogelijkheden van blauw. En toch ontwikkel ik door naar oranje, oranje geeft mij weer nieuwe mogelijkheden. Overigens ben ik helemaal nog niet zo thuis in de materie. Wanneer ik goed op mezelf let en reflecteer kan ik wel zien waar ik uithang op de spiraal, maar dat is nog best lastig ook. Ik sta reikhalzend aan het begin. En alles hangt met alles samen. Deze tijd waarin ik werk en leef, leef en werk, is mijn tijd. Tijd waarin ik met mijn collega’s hartstikke geïnspireerd samenwerk.

Plaats uw reactie

Geplaatst onder: Spiral en persoonlijke vorming, Coachtechnieken, Vaardigheden, Spiral in Teams, Spiral als evolutiemiddel